كتاب : وادي السلام ، در زيارات معصومين و بزرگان    صفحه :


وادي السلام
در زيارات معصومين صلوات الله عليهم و آداب آن
از تأليفات عالم رباني و حكيم صمداني
مرحوم آقاي حاج ابوالقاسم خان ابراهيمي كرماني اعلي الله مقامه

 بسم الله الرحمن الرحيم
الحمد لله رب العالمين و صلي الله علي محمد و آله الطاهرين و لعنة الله علي اعدائهم اجمعين .
اما بعد چون موضوع زيارت قبور ائمه معصومين صلوات الله عليهم اجمعين افضل اعمال مستحبه و اكمل از جميع آنها و بهترين موضوعي است كه خداوند در مراتب بندگي براي دوستان و شيعيان آل‌محمد عليهم السلام قرار داده و خاصة زيارت حضرت ابي‌عبدالله الحسين عليه السلام موافق اخبار و نصوص متعدده واجب شمرده شده و بعض اصحاب هم واجب شمرده‌اند و بعضي قريب بواجب و سنت مؤكد دانسته‌اند و عمل و سيرت مستمره شيعه از اول تا الآن بحمد الله بر اين استمرار داشته و هيچ عملي را افضل از آن نميدانند و مهما امكن ترك زيارت نميكنند و كتب عديده در اين باب و بيان آداب زيارت هر يك از معصومين صلوات الله عليهم و كيفيت زيارت و بيان زيارات مأثوره مخصوصه يا مطلقه هر يك از ايشان علماء
 ابرار و محدثين كبار رضوان الله عليهم نوشته‌اند و كوتاهي نفرموده‌اند و بحمد الله در دسترس جميع شيعه هست و عمل زوار بر آنها است و با وجود آن كتب احتياج بكتاب تازه نيست مگر اينكه كسي براي كسب ثواب روايت اخبار و فرمايشات آل‌محمد عليهم السلام تكرار نمايد كما اينكه اصحاب ما رضوان الله عليهم هم هر يك كتاب تازهٔ نوشته‌اند اغلب باين نيت بوده است يا بر حسب تقاضاي سائلي كه دوست ميداشته است كتابي بخواهش او نوشته شود و طبع و نشر نمايد و نخواسته‌اند رد سؤال نمايند و باقتضاي سؤال يا موقع يا مناسبت حال سائل و ملاحظات ديگر كتب مختصره يا مفصله فارسي يا عربي تأليف فرموده‌اند و بهمه آن كتب كه صحت انتساب آنها بمؤلفين و اعتبار آنها در نزد علماء ابرار محرز است عمل ميشود و عمل بزرگان و مشايخ ما اعلي الله مقامهم هميشه بر كتب متداوله مثل زاد المعاد و تحفة الزائر و مصباح المتهجد و اقبال و غيرها از كتب ادعيه و زيارات اصحاب بود تا در اين اواخر كه كتاب تحية الزائر مرحوم مبرور محدث نوري رضوان الله عليه بطبع رسيد و منتشر شد چون دقت زيادتري در آن شده بود و مخصوصا بعضي از نوادر زيارات را سند صحيح و معتبر آنها را كه در كتب سابقه كمتر متعرض شده بودند دست آورده بود عمل مولاي بزرگوار اعلي الله مقامه غالبا بر آن قرار گرفت و در چند سال قبل كه در ركاب مبارك ايشان بكربلاي معلي مشرف بوديم بعضي از اخوان خدمتشان عرض كردند كه دوست ميداشتيم كتاب زيارتي مشتمل بر زيارات مختار خودتان مرقوم ميداشتيد و ايشان جواب فرمودند كه مختار من همين زيارات متداوله است كه اصحاب متقدمين
 رضوان الله عليهم جمع كرده‌اند و مخصوصا همين كتاب تحية الزائر در كمال اعتبار است و مرحوم محدث در تصحيح آن مجاهده فرموده است و حاجتي بكتاب ديگر نيست و حال مزاجي من هم مقتضي تحرير و تأليف در اين اوقات نيست تا در مجلسي ديگر كه بعضي از اخوان در خدمتشان بودند و صحبت از اين مقوله بود باين ناچيز فرمودند كه اگر مجموعه از كتاب مزار فصل الخطاب ترجمه شود و مدون شود و بعضي از زيارات و ادعيه منقوله در تحية الزائر هم كه در آنجا نقل نشده از اين كتاب روايت شود و آن قدر هم مفصل نشود كه حمل و نقل آن مشكل باشد خوب است و خدمتي است و حقير فقير هم بعد از مراجعت از آن سفر در سال بعد هنگامي كه باز در ركاب ايشان بآستانه مقدسه رضويه صلوات الله علي صاحبها مشرف شديم در هر موقع كه فراغتي دست ميداد بترجمه آن كتاب ميپرداختم و اجزائي چند برنگاشتم و بعض از آنرا هم از لحاظ مبارك ايشان گذراندم ولي بر حسب تقدير در مراجعت از همان سفر بواسطه پريشاني حواس آن اجزاء مسوده كه هنوز ناتمام بود مفقود گرديد و ندانستم چه شد و كجا ماند بعد از آن هم بواسطه حوادث و گرفتاريهاي پي در پي كه اهم آنها پريشاني كسالت و ناخوشي آن بزرگوار بود كه در آن سنوات اخيره حواس اين ناچيز مصروف ساير امور كمتر ميشد و حال و مجالي باقي نميماند تقديم اين خدمت بتأخير افتاد تا مبتلا بداهيه عظمي و قيامت كبراي رحلت آن بزرگوار شديم و از همه چيز حتي از خود فراموش كردم تا چه رسد بمنوياتي كه داشتم و روزگاري از آن تاريخ گذشت تا اين زمان كه شش سال و چند روز از آن وقت ميگذرد و ماه رجب